
ولادت دهمين گلبرگ آسماني، آيينه ي عصمت، هادي امّت، اسوه ي مجد و شرافت، ناي پرخروش ولايت، ناخداي کشتي هدايت، حضرت امام هادي (ع) بر پيروان ولايت خجسته باد.
نقش:
دهمين امام شيعيان
نام:
علي الهادي ( علي بن محمد بن علي بن موسي الهادي النقي العسکري )
کنيه:
ابوالحسن (ابوالحسن ثالث يا عسکري)
ولادت:
15 ذيالحجه سال 212 هجري قمري
زادگاه:
يکي از محلههاي نزديک مدينه به نام صريا (که روستايي بوده که توسط امام کاظم بنا شده)
شهادت:
3 رجب سال 254 هجري قمري در سن 41 سالگي در شهر سامرّا بر اثر زهري که با دسيسه معتزّ (سيزدهمين خليفه عباسي) توسط معتمد عباسي به آن حضرت خوراندند به شهادت رسيد.
مرقد شريف:
مرقد امامان علي الهادي و حسن عسکري، شهر سامرّا واقع در عراق
لقب(ها):
هادي، نقي؛ و نيز: مرتضي، فقيه، امين، متوکل، طيب، نجيب، عالم، متقي، مؤتمن، عسکري ناصح
پدر و مادر:
جواد و سمانه مغربيه، معروف به سيّده
فرزند(ان):
ابومحمد حسن عليه السلام ( امام عسکري (ع ) يازدهمين اختر تابناک ولايت و امامت است )، جعفر، حسين، محمد، عايشه
طول عمر:
پيش از امامت 8 سال
(سال 212 تا 220 پس از هجرت)
دوران امامت 33 سال
(سال 220 تا 254 پس از هجرت)
خلفاى معاصر حضرت :
امام هادى در مدت امامت خود با چند تن از خلفاى عباسى معاصر بود كه به ترتيب زمان عبارتند از:
1 - معتصم، برادر ماءمون (217 - 227).
2 - واثق، پسر معتصم (227 - 232).
3 - متوكل، برادر واثق (232 - 248).
4 - منتصر، پسر متوكل (6 ماه).
5 - مستعين، پسر عموى منتصر (248 - 252).
6 - معتزّ، پسر ديگر متوكل (252 - 255).
مهم ترين اقدامات امام نقي (ع):
1. تشكيل سازمان وكالت و نيابت از طرف امام معصوم
امام نقي (ع) از طريق وكلاى خود با شيعيان كه در سرزمين هاى پهناور اسلامى آن روزگار پراكنده بودند، ارتباط داشتند. وكلاى ائمه علاوه بر جمع آورى وجوهات، درباره پاسخگويى به مسايل فقهى و عقيدتى شيعيان نيز مسئوليت داشتند.
2. پاسخگويي به شبهات فکري و کلامي رايج در آن زمان
نمونه اين شبهات در موضوعات توحيد( شبهه تشبيه و تجسيم)، شبهاتي دباره امامت، شبهه تحريف قرآن، جبرگرايي (نفي اختيار) و اعتقاد به تفويض (اختيار كامل)، مساله خلق قرآن و ...
3. تعريف مرجعيت جهت زمينه سازي براي غيبت امام
«مردم در حوادث و رويدادها به راويان احاديث ما مراجعه كنند، چون غير از فقها حافظين احاديث و ناقلين آنها هيچ طبقه اي از اهل علم نيستند». شايد اين امر مهمترين دستاورد ساماندهي تحولات فكري توسط امام هادي(ع) است كه آينده مكتب اهل بيت را در مقابل حوادث و رويدادها بيمه و از انفعال و انكسار نجات مي بخشد.
4. تربيت شاگردان نخبه و با ايمان
با توجه به پراکندگي شيعيان در مناطق مختلف و وجود شبهات و انحرافات، نيروهايي را که استعدادهاي لازم را داشتند شناسايي کرده و آنان را جهت پيش برد اهداف اسلامي تربيت مي فرمودند.عبدالعظيم حسني، حسن بن راشد، عثمان بن سعيد عمري، علي بن جعفر ميناوي از جمله اين افراد هستند.
5.تبيين مقام امامت از طريق زيارت غديريه و زيارت جامعه کبيره
زيارت جامعه از برترين زيارات ائمه است. علامه مجلسي (ره) در مورد صحت سند آن ـ که به درجه قطع رسيده ـ مي گويد: «اين زيارت داراي بهترين سند، عميق ترين مفهوم، فصيح ترين الفاظ، بليغ ترين معنا و عالي ترين شأن است. امام هادي عليه السلام در اين زيارت شاخصه ها و پايه هاي اصلي شيعه را بيان فرمودند.
زيارت غديريه به زيارت اميرالمؤمنين در عيد غدير خم معروف است. در سالي که معتصم امام عليه السلام را از مدينه به سامرا فراخواند، ايشان به زيارت امام علي عليه السلام در نجف اشرف رفته و اين زيارت را قرائت کردند که در ضمن آن يکصد و پنجاه منقبت از مناقب امام علي (ع) بيان فرموده و از برخي مشکلات سياسي و اجتماعي که ايشان را آزرده کرده بود، سخن گفتند.
همچنين از امام نقي (ع) دعايي جهت تعقيب نماز نقل شده است:
«اَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَريمِ وَ عِزَّتِكَ الَّتى لا تُرامُ وَ قُدْرَتِكَ الَّتى لا يَمْتَنِعُ مِنْها شَىْءٌ مِنْ شَرِّ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَ مِنْ شَرِّ الاْوْجاعِ كُلِّها وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ؛
پناه برم به ذات بزرگوارت و به عزتت كه مورد دستبرد نيست و قدرتت كه چيزى از آن خوددارى نتواند، از شر دنيا و آخرت و از شر تمامى دردها و جنبش و نيروئى نيست جز به خداى والاى بزرگ».